Wie wat bewaart heeft wat. Erwin bleek nog een Spaans Tercio leger te hebben staan, en dat moest worden uitgeprobeerd.
En niks geen plastic, de tafel boog door onder het gewicht. (Erwin trouwens ook).
De Renaissance blijft een kleurrijke periode om te spelen. In dit geval met WRG.
Hans en ik speelden een potje Sharpe Practice, wat zo spannend was dat ik vergat foto’s te maken!
In ieder geval heb ik wel mijn Franse commandoteams terug gevonden die ik ooit voor een demo heb geschilderd. Die kan ik mooi gebruiken voor officieren.
Behalve de laat in de middag reservering ontvangt koffiehuis Murphy ook de lunchcrowd.
Petra nam haar D&D‘ers op sleeptouw in de nieuwe campagne.
Ze waren op weg naar de groene tempel om een reiziger af te leveren.
Dat gebeurde met enige hindernissen, conform verwachting.
Maar de spelers raken aardig op elkaar ingespeeld en de ene zn 20 vangt de ander zn 1 op.
Na wat binnen en buitenavonturen wist de party de groene tempel te bereiken.
Een beetje op het tandvlees, maar a miss is as good as a mile.
Weer een tevreden klant. Op naar de volgende aflevering!
In de zaal was inmiddels het borreluurtje aangebroken. Inclusief een eenzame fietser.
Tot Volgende Week!