Terwijl de weergoden regen, hagel, sneeuw en daartussen prachtige zonnige momenten voorschotelden, was de speldag snel in volle gang. De zonnige intermezzo’s verleidden sommige spelers tot een contemplatief moment waarin de keuze tussen spell en appeltaart werd beschouwd.

Gezien de belangstelling hebben we tegenwoordig standaard 3 Frostgrave tafels staan. Twee binnensteden een een villawijk.

Dit inspireerde Bianca tot het meenemen van een nieuw bordspel: “King of Tokyo”.

Hierin slopen de spelers door middel van de inzet van diverse monsters de binnenstad van Tokyo. Gezien het geluidsvolume van de spelers en het ratelen van grote hoeveelheden dobbelstenen, kennelijk een succesvolle toevoeging aan de club. Slim concept trouwens: uitbreidingen voor alle wereldsteden zijn zo gemaakt.

Het werd dus appeltaart. Sander en Onno probeerden een nieuwe regelset. De prijsvraag staat aan het eind van dit blog.

Petra bereidde zich voor op het spelen van Gladiatoren op Poldercon. We hadden de arena maar even thuisgelaten. En voor spelers die zich zorgen maken over diversiteit: alle gladiatoren zijn zowel vrouwelijk als mannelijk aanwezig.

Er vloeide aardig wat bloed en er werd zand gehapt. En aangezien we toevallig twee gasten hadden vanmiddag, die meteen als gladiator werden ingezet, was ook het oefenen van de speluitleg prima geregeld.

Dat zandhappen gebeurde zeker ook op de WO1 1916 tafel die werd uitgelegd. (20mm schaal)

Zo langzamerhand hebben de club en een aantal leden voldoende loopgraven voor een hele tafel.

Voordeel van 20mm schaal is wel dat je zonder veel kosten kunt instappen. Er is veel plastic verkrijgbaar waar je prima legers van kunt maken.

De ouderdom van de figuren op tafel evenaarde soms die van hun eigenaars.

Gelukkig was het rode kruis ook ter plekke om bijstand te verlenen.

Wat doe je met een depressieve winterbui? Je organiseert een woestijnslag in de warme zon!

De zee van pieken die dat meebrengt, de felle kleuren, de koffie met appeltaart werkt voor iedereen stemming verhogend.

Dick werkte verder aan Poldercon, en ik deed mijn minst favoriete klusje, het pinnen van figuren.

Dick z’n Taliban krijgen te maken met onverschrokken Nederlandse pantservoertuigen. Die natuurlijk wel van typisch Nederlandse Thing-a-ma-Jigs, What’s-a-Ma-Callits, en Do-Hickeys moesten worden voorzien.

Ik begon stiekem met het opzetten van de artillerie voor de Britten en Loyalisten bij de slag bij Camden.

Dat leidde al snel tot deze Tiny Big battery van 3 ponders en 6 ponders.

Nadat Petra mij vriendelijk was komen herinneren aan een ander klusje, heb ik de rest van de middag besteed aan het pinnen van fantasy figuren van Helldorado, die ze voor haar Frostgrave Warband wil gebruiken. Mooie figuren maar wat een vreselijk #@$& werk.

Als laatste een prijsvraag: Sander en Onno waren bezig met een regelset. Daarin staat deze spreuk:

Welke is het?
Tot volgende week!