Klappertandend na de temperatuurval van 25 naar 12 graden liep ik door Delft in m’n T-shirt. Gelukkig werd het achter glas en met een kop koffie snel warm. De opkomst was minder dan gebruikelijk, misschien toch een gevolg van een Pinksterweekeinde met familie en meubelboulevards.
Er stonden al drie spelers te wachten. Hans, Cees en Gerard wilden de dungeons in met In Her Majesty’s Name en hadden me gevraagd als spelleider. Hans had een band met militairen, maar showde ook even zijn Lord Cur (met gorilla Howdah en Butler).
En met name de Butler trok nogal aandacht. Zeker omdat hij het dienblad in zn achterpoot draagt!
De militairen hadden zich verkleed als Japanners, om te infiltreren in de Oosterse wijk, waar dit keer vooral Egyptenaren onrustig bleken.
Onder leiding van Major Arlington (Stiff Upper Lip en all that) betraden ze de riolen. Met raketwerper en oordopjes!
Ik pakte m’n scenery uit en bouwde de dungeon tafel om tot een Egyptische Enclave onder de Londense buurt.
Gerard en Cees hadden alle twee een warband van Egyptische cultisten en aanverwante artikelen die werd geleid door een van de broers Ashkenathon. Na het verdwijnen van hun vader waren ze al 3000 jaar in een familieruzie gewikkeld om de erfenis: onsterfelijkheid plus wereldheerschappij. Ze waren dichtbij de ontknoping, want ze hadden de plek met de hogepriester gevonden. Hans geloofde niet in dit soort mumbo-jumbo. Hij was door Queen Victoria en de Yard ge-engageerd om orde te herstellen in de onderwereld van Londen. Bloody Foreigners!
Toen hij bij het afdalen in de riolen een levensgroot Horus beeld tegenkwam met een hitteplek tussen de poten, keek hij wel even raar op. Alhoewel Gerard de catacomben binnenkwam langs een Obelisk, viel hem niet iets op aan het ding. Cees kwam via de rivier en zwom met een nat pak een gang door naar de onderwereld. Ze kwamen beiden al snel in aanraking met Grave Guards, die voor een belangrijk deel gevoelig bleken voor het overtuigen in oud-Egyptisch en het toevoegen aan de warband. Daar sjokten ze achter de demon aan die de leiding had genomen.
De beide parties bewogen zachtjes door de gangen. Toen door het toevallig openen van een deur de beide warbands bijna naast elkaar stonden waren de broers A. dan ook even verrast.
De ontmoeting aan de noord kant zorgde ervoor dat Hans, die een spoedcursus Egyptische Hierogliefen had gekregen in het British Museum, op z’n gemak kon struikelen over een Grave Guard, handgranaten kon gooien naar kevers, bijna zijn officier in brand stak en twee geheimzinnige plakkettes kon vinden, dit alles zonder te worden gestoord door de beide broers.
Gerard in het wit, ging de confrontatie met broer Cees in het zwart onmiddellijk zelf aan, nadat enige snelle schoten van cultisten hadden gemist.
Hans sloeg af en verkende de grote grot, waarbij hij tot groot verdriet van de conservator van het natuur historisch museum een 3000 jaar oude gier van het onleven beroofde met een militaire volley. De handgranaat in de kevers had dit keer meer effect, alhoewel een van de manschappen dodelijk werd verwond door Scarabee door het voorhoofd, die door de explosie was weggeslingerd. De manschappen waren sowieso wat onwennig na de gier. Het openschieten van het hangslot op een kistje leverde met twee 1’nen op twee D10, twee 9 tenige soldaten op en een hoop gevloek. Hij vond wel een hele oude vaas met ingewanden (die hij zuinig bewaarde en nog zuiniger vergat) en activeerde in de grote zaal een obelisk met een van de twee plakkettes. Hij had alleen nog geen clou wat het activeren had gedaan, maar het ding gaf licht.
Cees magickte een zwarte wolk en besloot onder dekking daarvan tactisch terug te trekken, nadat het tussen hem en z’n broer gooien van een van z’n cultisten niet had geholpen. Ze droegen dan ook red-shirts.
Door de head start van de wolk ontstond een kopgroepje van Cees dat zich zuidwaarts bewoog, achtervolgd door Gerard zijn peloton. Hans leek op collision koers maar ontdekte dat de grendels op de solide deur aan de andere kant zaten en besloot terug te lopen. Op de weg terug ontdekte hij een teleporter. Aangezien de bestemming werd bepaald door even/oneven te gooien en hij 8 keer achter elkaar oneven gooide, kwam zijn vrijwilliger die in de teleport was gesprongen voorlopig niet terug.
Door alle verwikkelingen kwam Cees als eerste in de grote zaal en probeerde uit alle macht de toegang naar de heiligdommen te vinden voordat Gerard binnenkwam. Hij ontdekte dat het Horus beeld een teleport tussen de poten had en stuurde twee verkenners naar binnen toen Gerard de zaal betrad.
Die had inmiddels in een confrontatie met de raketwerper van Hans zware verliezen geleden, alhoewel het handgemeen met een brandende mummy Hans ook schade had gekost. Gerard z’n demon was teruggestuurd naar het dodenrijk. There are few problems that cannot be solved by the liberal application of high explosive, placht Major Arlington te zeggen.
Gerard’s entree in de zaal leidde tot een tweede confrontatie tussen de broers. Een wild gevecht brak uit.
De arrivee van Hans zijn fire power, bracht Cees tot dat waar hij een meester in is. Cees en Gerard sloten een wapenstilstand om Hans aan te vallen. Family goes first, zullen we maar zeggen. Daarna ging Gerard in de aanval op Hans en dook Cees de teleporter in, zijn broer aan z’n lot overlatend.
Bij het altaar was de hogepriester inmiddels wakker geworden van alle aanloop. Hij dacht nog even dat de bedienden eindelijk de organen van de farao kwamen brengen, die Hans zorgvuldig was vergeten in de grote zaal, maar niets bleek minder waar. Niet alleen hadden een aantal wezens de teleport gevonden om zijn inner sanctum te betreden, maar daarna blies Hans met z’n laatste raket de fake deur eruit en stormde ook naar binnen. Alhoewel de priester geen krijger was, beschikte hij wel over 4 Ushabti die hij kon inzetten. helaas kostte elke wond op hemzelf hem ook een standbeeld.
Na een kloppartij waarbij Cees z’n warband werd teruggebracht tot de mummy en Gerard z’n warband tot hemzelf en twee dames, sneuvelde de priester. Doordat Hans inmiddels de ingewanden had opgehaald, besloot de Farao, zelf z’n eigendommen te komen halen en brak in zijn bone construct scorpion door het altaar heen naar boven.
Cees greep de macht! Of liever, zijn mummy sprong met een 10 op de rug van het beest en wist de Farao staven uit de handen van de andere mummy te trekken. De construct viel uiteen. Met de staven had Cees de macht en zijn Mummy was onbetwist Farao. Gerard moest erkennen dat de echte Farao was opgestaan. Hij sloot zich aan. Hans maakte dat hij wegkwam. Cees moest even bijkomen van de emotie: Snatching Victory from the Jaws of Defeat! Na enig overleg besloten Farao en prins zich voor te bereiden op een tocht naar het British Museum om de daar aanwezige mummies tot leven te wekken en aan het hoofdstuk wereldheerschappij te beginnen. Dat is voor een volgend scenario. Ik heb ook moeten beloven niet te vertellen hoe het kwam dat Gerard’s broer A. in zijn ondergoed stond en dat Cees zij Farao gekleed was in smeulend linnen.
Matthijs zijn RPG groep was op volle sterkte voor de volgende aflevering in de campagne. Dit keer met gezonde snacks!
En het vertellen ging hem met een mond vol tomaat en wortel prima af! Zijn verhaal als altijd in de comments. Bedankt Matthijs!
Jan, Derk, Dick, Mirjam en Michel speelden Chain of Command.
Met 20mm figuren op individuele basing.
Waarbij tussentijdse tactische besprekingen veelvuldig plaatsvonden.
Aangezien ik niet aan de schildertafel zat werd mijn plaats ingenomen door Petra. Toen we aankwamen zat Marcel al aan zijn sculpting.
Vandaag rolde er beestjes uit z’n gereedschap.
Alhoewel we het nog niet eens zijn over wat dit gaat worden.
Er werd al vroeg en veel gekletst. Bianca kwam thee drinken.
Spelers sloten aan.
En Petra was bezig met mannen in rokjes voor AWI, warband voor Frostgrave en NPC voor haar D&D campagne.
Tot volgende week!