Klokslag 10 uur kwam ik met spelspullen, haakjes en boormachine aan op de club. In het voortgezet proces van verfraaien en aankleden, begonnen we met het installeren van wat haakjes en het ophangen van wat nieuwe posters. Dit keer de Noormannen, de Vierdaagse Zeeslag en de Hollandse Waterlinie. Volgende week weer drie. Kan ik precies meezeulen. Afijn, na vereende krachten van Jos, Cees en ondergetekende kon ik gaan zitten met een kop koffie en ontrolde zich een logistiek schouwspel.
Dick en Jos begonnen met het uitpakken van hun legers. Foam verpakt, in kartonnen koffers en een rugzak of tas. De movement trays in een blik van een bekend koekjesmerk. Overzichtelijk, dicht bij huis en Hollands gezellig ingepakt zullen we maar zeggen. (Merk overigens op dat Jos zich al ruim heeft voorbereid op het spelen van de BIBAMUS kaart in het spel. De whiskey staat al klaar.)
Toen kwam de professional binnen. Michel (werkzaam in de logistiek) runt de Shadows of Brimstone campagne. Karretje, koffers en spanbanden. Stapelbare collie’s en nog maar een stap van de vorkheftruck verwijderd. Ik mis slechts de reflector.
Gemarkeerd, geregistreerd op volgorde en compleet. Hier werd een spelsysteem uitgepakt. Desgevraagd is er zelfs rekening gehouden met de volgende uitbreidingen: er kunnen extra koffers op het karretje wat tot 70 kilo kan dragen. Dat is professionalisme van de hoogste orde! (En een paar kickstarters Brimstone.)
Lex zat te knutselen aan zijn SciFi regelset. Hij heeft zijn manuscript inmiddels ingeleverd.
Er zullen nog wel wat play testen volgen, maar SciFi Lex’s Way (veel D6) komt eraan in dit theater! Een dubbelzijdig A4tje met alle info om te spelen.
Jos nam de raid op Dick z’n dorpje bloedserieus. Behalve de alcoholische voorbereiding maakte hij zijn tegenstander duidelijk dat hij er serieus inging. Zijn missie was dan ook Dick z’n hoofdman te pakken te nemen.
Dick dacht dat het wel meeviel en besloot in de morgen eens te gaan kijken of de waarneming van de uitkijk juist was geweest en of er Saksen waren geland. Dat waren er. In de eerste beurt werd Dick z’n hoofdman overvallen door 3 eenheden Saksen, uitgeroeid, bewusteloos geslagen en afgevoerd naar het schip.
Het kortste spelletje Dux Britanniarum ooit. Dick bleef er vrolijk onder, alhoewel het ook de Shock kan zijn geweest, die nog moet slijten.
De rest van zijn leger stond te wachten tot de baas terugkwam, maar het enige positieve bericht was de vacature aan de top. Evolutie in actie!
Onno en Wink begaven zich in de ondergrond met Sellsword van Frostgrave. Objective of the day waren de crystals.
Onno z’n warband komt voor een deel al uit de Gnoll uitbreidingsbox van Frostgrave: aanbevolen!
Aan de grote tafel ontvouwde zich het Shadows of Brimstone spel, waarbij de deelnemers allen op hun eigen wijze concentratie verhogende activiteiten ondernamen. Peter likte z’n Lucky Finger.
En Petra had zich een Pain de Chocolade (+4) aangeschaft. (Uit de nieuwe Swamps of New Orleans uitbreiding.)
Het avontuur begon redelijk standaard in de mijn, waarbij behalve wat monster ongeregeld ook wat standaard loot werd gevonden.
Alles kabbelde voort, tot Lowie kwam kijken.
Op dat moment barstte de aardworm naar boven, gestoord in zijn ultieme middennachtshapje: het verzwelgen van de aarde van binnenuit. Zijn aandacht werd direct getrokken door de parfum van de Saloon Girl en gretig likte de Tentakels langs haar corset. Hij werd duidelijk afgeleid, want ze kwam ongeschonden uit de wasbeurt.
Ondertussen was de spelleider stiekem begonnen aan de beleving van een historisch moment: het eerste verstrekte raketje in de geschiedenis van de vereniging. We hebben namelijk sinds kort ook een klein vriesvak.
Uiteraard hield hij het heuglijke moment niet lang verborgen. Hier wordt geschiedenis geschreven mensen!
Op mijn knutsel-spot (onder de plunderende Noormannen) ging ik verder met gebouwen voor de Chicago Way.
De constructie lijkt verdacht veel op de manier waarop echte houten huizen worden gebouwd. Maar dan wel met grotere knijpers schat ik.
Tot volgende week! .