Met enige vertraging door een kettingbotsing op de A12 (gelukkig niet actief betrokken) arriveerde ik met een zware kist in Delft voor het sluitstuk van onze In Her Majesty’s Name campagne.
Even recapitulerend: De teams van Patrick (Pruisen), Petra (China), Lowie (Engelse leger op geheime missie), Gerard (Engelse Leger), Hans (Engelse particulier) en Cees (inmiddels generieke vijand) zijn op zoek naar de bron van oude kunst en buitenaardse technologie die in de afgelopen twee jaar heeft geleid tot een groot aantal opmerkelijke voorwerpen in verschillende veilingen in de onderwereld. Het spoor begon in de Bayou bij New Orleans en ging via Rio Oreo (een Colombiaanse havenstad) en Castello Loco (een ruinestad met een twist) naar de Colombiaanse bergen. Inmiddels was er al wat alien technologie gevonden, gevochten met robots maar had ook de goudkoorts bijgedragen tot het huren, stelen, lenen respectievelijk opblazen van onderzeeboten, zeppelins, ironclads, tanks en een groot gedeelte van het onderweg betreden vastgoed. De uitgedunde teams kwamen aan op een sneeuw hoogvlakte met in een dalletje een merkwaardig ingesneeuwde basis.
Buiten de basis stonden twee grote beelden van aliens die later bevroren echte aliens bleken te zijn. De verwarming van de basis blies op volle toeren onder het toeziend oog van twee techbots.
Maar hier en daar wezen de plassen groene goo en de kristallen erop dat er toch wel lekkages aan het systeem waren ontstaan.
Zulks tot ongerief van de nog op de basis aanwezige kinderen die zonder bevroren papa en mama al een paar eeuwen niets anders te doen hadden dan het rondzwemmen in de verwarmde gracht en het nuttigen van “Happy Alien” kindervoedsel. Ze snakten naar een knuffel, een aai over de bol en een hapje en waren bijzonder blij met knuffelbare bio subjecten. De techrobots begrijpen het concept van knuffelen niet zo.
De teams overigens ook niet bleek. Na de initiele schok rond de wezens met tentakels werden een aantal leden van de warbands innig en destructief verbonden met aanhalige kleuters en begon de rest hun vuurwapens te gebruiken.
Natuurlijk konden ze niet afblijven van de knoppen van de verwarming en al snel begonnen er ondooide plekken te ontstaan.
Die hadden twee gevolgen: het ontdooien van Mamma en Pappa Alien, die zich ernstig boos maakten over het beschieten van hun kroost met olifantsgeweren en het overbelast raken van de powerplant, zeker toen in de schotenwisseling met de bewakingsrobots, verscheidene leidingen werden opgeblazen en opslagtanks openbarstten.
Ondertussen hadden de teams een groot deel van de huisvesting doorzocht en zich bezig gehouden met het ontvreemden van bestek, borden, babyvoeding (leidde de kleine aliens goed af) en gereedschap. Patrick’s Pruisen braken heel stilletjes twee stukken crystal af en gebruikte hun vlammenwerper op de rest. Toen ze erachter kwamen dat de goudopbrengst uit de mijnen van Castello Loco werd gebruikt als isolatie van de basis, begonnen ze zonder gene het behang van de kinderkamers te strippen. Cees verzette zich met de aliens tot het uiterste en knuffelde erop los, en Hans begon zich af te vragen of Papa en Mama het strippen van de kinderkamer een goed idee zouden vinden. Ondertussen waren die ontdooid.
Papa en Mama aliens floten de kleintjes en verdwenen in een tweede verdieping container. Tegelijk ontplofte de powerplant, ging het alarm en verscheen er een rode stip in het centrum van de basis.
De Pruisen en de Chinezen gooiden het op een akkoordje en zette het op een lopen, door een in de wand van de basis geschoten gat. het sjouwen van 2 keer 36 kilogram behang viel niet mee, maar een Yeti en zombies klagen niet.
Lowie zijn soldaten schuilden in een andere container waar ze eerst een hoeveelheid machinerie uit hadden gegooid.
De teams keken enigszins gehypnotiseerd naar het centrum van de basis waar alle groene ontdooide stukken weer bevroren waren en de rode stip steeds groter werd. Cees deed verwoede pogingen om met 4D10 geen een te gooien, maar de startmotoren van de escapepod bleken bevroren. In de laatst mogelijke beurt wist Papa Alien te ontsnappen van de basis. Pfoei!
Een beurt daarna raakte de eerste schokgolf van het Orbital Bombardment de basis. Gerard zijn soldaten zetten het op een lopen en nadat Lowie de eerste schokgolf uit orbit had meegemaakt met zijn warband in de container besloot ook hij zigzaggend de basis te verlaten. Hij overleefde met een figuur.
Uiteindelijk wisten de Pruisen thuis te komen met goud, alien metaal voor de vliegtuigindustrie, en twee power crystals wat ongetwijfeld heeft geleid tot betere onderzeeboten. De Chinezen kwamen thuis met goud en twee alien lasergeweren, die ze in grote oplage zijn gaan bouwen als kinderspeelgoed. De Engelsen kwamen thuis met een alien helm met sensoren en ontwikkelden radar, terwijl het kindervoedsel voor een deel verdween in het geheime gedeelte van het Britse museum, en gedeeltelijk in de handen van de oom van de neef van de luitenant. Die verdiende een fortuin aan het produceren van bijzonder voedzame noodrantsoenen voor het Britse leger. Bovendien ontwikkelde hij Spam.
De Engelse ondernemer Lord Curr bracht zoveel goud mee, dat hij eindelijk zijn wens in vervulling kan laten gaan: een eigen Ironclad, voor een volgende missie. Cees bracht rapport uit aan zijn Alien baas, die werkte voor het kolonisatieministerie. Papa Alien twijfelde tussen het advies Aarde: onbewoonbaar en Aarde: Uitroeien, maar hij koos hij voor het laatste, want Mama was Boos. Het is niet bekend wat de doorlooptijd van een adviesrapport aan het ministerie is. Hiermee is deze campagne aan zijn einde gekomen. Alle spelers bedankt!
Er werd natuurlijk ook weer Flames of War gespeeld. Inmiddels is er een wapenwedloop aan de gang.
En opdat de partijen relatief kort duren worden er meerdere op een dag gespeeld.
Hetgeen een afwisseling in legers op tafel geeft. Hier de Engelsen van Sander.
Peter probeerde Hans te overtuigen van een regelverandering ten gunste van zijn Undead army in Reign and Ruin.
Na het raadplegen van de legerlijstcommissie, werd besloten dat levende wolven in een ondood leger met skeletten, inderdaad een risico opleveren dat de wolven dijbeenderen van skeletten gaan begraven als kluif. Back to the drawing board!
We doen ook aan militaire modelbouw. Dit was een model van een groentetuin in schaal 1 op 6. Of Frits z’n lunch. Whatever.
Lex heeft de smaak te pakken van regels schrijven.
Hij is nu begonnen aan de Kronieken van Lex. Een legerlijst voor oudheid.
Met alle goodies van die periode, inclusief strijdwagens, olifanten etc. En niet meer dan een dubbelzijdig A4 met heel veel dobbelstenen.
Binnenkort gaan we proefspelen met de eerste versie.
Net binnengekomen van Tinywargames de mat voor Chicago Way. In maart gaan we een campagne spelen. Zeer aanbevolen en op Poldercon te zien.
Lowie was begonnen met soldaten voor The men who would be Kings. Tribal Camelry.
Bij het wargamen gaat het niet alleen om de regels en de kennis daarvan. ook het beinvloeden van je tegenstanders hoort daarbij, maar zulke momenten zijn moeilijk te ‘pakken”. In dit snapshot zien we de concentratie van Dick waarmee hij Mirjam op afstand beinvloed. Of zij kijkt hem hard aan en het doet zeer. De tafel lijkt te breed om te schoppen. Anyway er is duidelijk sprake van communicatie.
Een en ander gebeurde tijdens het beproeven van de Poldercon demo.
In een typisch Nederlands landschap zo te zien.
Matthijs zette zijn RPG campagne door. Sinds zijn vijftigste verjaardag lijkt hij er alleen maar jonger op te worden. Zouden de jaren terug tellen?
Gewapend met de plattegrond van het keizerlijke lusthof (en met de nodige versnaperingen), begaven de helden zich naar een keizerlijke verjaardag. Het verhaal staat zoals altijd in de comments.
De spelers hadden er zin in!
In mijn afwezigheid werd de knutseltafel ook ingevuld.
Rogier bouwde meer tanks. Desgevraagd waarom vertelde hij dat meer tanks goed zijn. Weinig tegen in te brengen.
Hij bouwt ze per peloton.
Hans melkte door. Met zijn Anton Pieck huisjes in 15mm. leuke hobby: glas in lood ruitjes in 15mm schilderen.
Tot volgende week!