What a Cowboy! heeft inmiddels een groeiende schare aanhangers in Delft.
En Patrick zou Patrick niet zijn als hij geen gelaserde spelbordjes maakte voor de figuren.
Farid bereide een potje BattleGroup voor voor door de week.
Voordeel van een eigen zaal dat je de tafel kunt laten staan.
Petra was al vroeg bezig met het gereedstellen van haar nieuwe D&D episode.
De party komt steeds dichter in de buurt van de grote baddy Simonis de Leech.
Het is maar goed dat we een grote speltafel hebben want het aantal spelers blijft uitbreiden.
Op het spoor van de Leech begaf de party zich in een onderaardse stad beneden een gletsjer.
Die stad bleek overigens bewoont door ondoden, wat de vraag opwierp of die spontaan waren onstaan of waren gesticht.
Flint besloot dat te gaan vragen aan een nest Ijsspinnen. Maar de conversatie was wat bruut.
Uiteindelijk kwamen ze in de buurt van hun doel: de zoon van een bekend personage die hun wellicht verder kon helpen aan informatie over de verblijfplaats van zijn vader.
De spelers kwamen er ook achter dat D20’s leeg kunnen raken bij het doen van spreuken.
Uiteindelijk wisten ze de weg door de gletsjer te vinden.
En moest er hard worden gevochten tegen een bende undead halflings.
Dat veroorzaakte de nodige denkmomenten.
Gelukkig wonnen ze net en konden ze de zoon bevrijden uit de vergeetput waarin hij was geworpen.
Jaap en Andries gingen verder met de Boeren, Burgers, Buitenlui, Britten regels.
Langzamerhand begint de techniek ook zijn intrede te doen. Ik ben benieuwd wanneer we de eerste tanks aantreffen.
Evert en ik vochten Neo Babyloniers tegen Kushan Egyptenaren met War & Conquest.
Na drie beurten was ik 3 eenheden kwijt en had ik de neiging de dobbelstenen ritueel te verbranden. Daarna wist ik net de drie gevechten in het centrum te winnen en won de pot met eigen verliezen boven de 50%. Een Pyrrhus overwinning dus. het enige voordeel van undead Egyptenaren is dat ik de gevallen babyloniers kan toevoegen als versterking. De pot was zo spannend dat ik verder volledig vergeten ben foto’s te nemen.
Uiteraard werder gebept. Ergens rond 1500 wordt de klushoek, de koffietafel.
Tot Volgende Week!
Tot Volgende Week!